Ile trwa pobyt w szpitalu i rehabilitacja po amputacji kończyny?
Amputacje kończyn w większości przypadków wymagają hospitalizacji. Trudno jednak jednoznacznie określić, jak długo po takiej operacji pacjent musi przebywać w szpitalu, ile potrwa okres rekonwalescencji czy jak długiego zwolnienia po amputacji może oczekiwać. Na czas i przebieg kolejnych etapów rehabilitacji po zabiegu wpływa wiele czynników. Ile trwa operacja amputacji kończyny? Amputację kończyny wykonuje się z […]
Amputacje kończyn w większości przypadków wymagają hospitalizacji. Trudno jednak jednoznacznie określić, jak długo po takiej operacji pacjent musi przebywać w szpitalu, ile potrwa okres rekonwalescencji czy jak długiego zwolnienia po amputacji może oczekiwać. Na czas i przebieg kolejnych etapów rehabilitacji po zabiegu wpływa wiele czynników.
Ile trwa operacja amputacji kończyny?
Amputację kończyny wykonuje się z różnych powodów. Może być zabiegiem planowym w przebiegu leczenia przewlekłych chorób (np. cukrzycy) lub procedurą przeprowadzoną w trybie pilnym, w związku z nagłym urazem. Różny może być także przebieg operacji – w zależności od miejsca amputacji, stopnia uszkodzenia tkanek, ogólnego stanu zdrowia pacjenta i kilku innych zmiennych. Wszystkie wymienione czynniki nie pozostają bez wpływu na to, ile trwa operacja amputacji kończyny.
Na przykład amputacja palca jest stosunkowo nieskomplikowanym zabiegiem. Można wykonać ją w znieczuleniu miejscowym, więc niekiedy nawet nie wymaga hospitalizacji. Sam zabieg trwa średnio 1-1,5 godziny. Rozleglejsze amputacje kończyn przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym (co wyklucza tryb ambulatoryjny). Zabieg może potrwać nawet kilka godzin. Jego czas mogą wydłużyć niemożliwe do przewidzenia powikłania okołooperacyjne.
Jak wygląda pobyt w szpitalu po amputacji?
Jeszcze trudniej oszacować czas, jaki pacjent po amputacji będzie musiał spędzić w szpitalu pod stałą opieką medyczną. Przy zabiegach niepowikłanych u osób z ogólnie dobrym stanem zdrowia może to być kilka dni. Po rozległych amputacjach, przy takich schorzeniach jak cukrzyca czy miażdżyca, pacjent może potrzebować hospitalizacji nawet przez kilka tygodni.
Tak długi pobyt w szpitalu nie służy wyłącznie monitorowaniu stanu zdrowia osoby po amputacji i szybkiemu wykryciu ewentualnych powikłań. To pierwszy, bardzo ważny okres rekonwalescencji, w którym pacjent pod okiem personelu medycznego:
- rozpoczyna proces adaptacji psychologicznej do nowej sytuacji,
- pracuje nad ogólną wydolnością organizmu i wzmacnia drugą, zdrową kończynę,
- trenuje poruszanie się bez utraconej kończyny,
- uczy się zapobiegać dolegliwościom (bólom fantomowym, przykurczom itd.),
- poznaje zasady pielęgnacji kikuta i jego przygotowania do zaprotezowania.
Niezwykle istotne jest, by w już na etapie rehabilitacji szpitalnej w proces rekonwalescencji zaangażowali się bliscy pacjenta, poznając wraz z nim zasady funkcjonowania bez amputowanej kończyny. Dla rodziny to także czas, by przystosować otoczenie, w którym osoba po amputacji będzie przechodzić dalszą rekonwalescencję, do jej potrzeb i możliwości.
Co wpływa na czas rekonwalescencji po amputacji?
Rehabilitacja w szpitalu do dopiero początek okresu rekonwalescencji. Jej czas zależy od tego, jak wygląda noga lub ręka po amputacji (w jakim tempie się goi się kikut, ile czasu potrzeba na jego przystosowanie do zaprotezowania), jak pacjent radzi sobie z powrotem do samodzielności, jaka jest jego kondycja psychiczna. Gojenie się ran po amputacji trwa zwykle od miesiąca do trzech miesięcy. Powrót do sprawności jest jednak kwestią bardzo indywidualną – niektórzy potrzebują kilku, inni – kilkunastu miesięcy, by nauczyć się funkcjonować z odpowiednim zaopatrzeniem protetycznym.
Pacjent zwykle otrzymuje długie zwolnienie lekarskie, nie dłuższe jednak niż 182 dni. W przypadku przedłużającej się niezdolności do pracy można ubiegać się o obowiązujące do 12 miesięcy świadczenie rehabilitacyjne. Warto wykorzystać ten czas na rehabilitację i naukę korzystania z protezy. Proces ten jest żmudny i początkowo może nie przynosić oczekiwanych efektów, ale w ostateczności pozwala uzyskać wysoki stopień sprawności i wieść normalne życie mimo braku kończyny.

